KELEBEK UÇUŞU...

Taşındık! :)

2008-10-31T07:25:00.000-07:00

Herhese Merhaba,

Blogger'daki engellemelerin yaşattığı can sıkıntısı ZuZu'nun bize yeni bir web sitesi yazmasıyla son buldu... Bundan sonra yazılarımıza www.kelebekucusu.com adresinden ulaşabilirsiniz...

Sevgiyle Kalın...

P.S. Zuzu zahmetlerin için çok teşekkürler, harika bir site oldu, muuucccxxxxx....

İncirli Turta

2008-10-24T01:31:00.000-07:00

Malzemeler:
-1 su bardağı toz şeker
-1 çay bardağı süt
-1 çay bardağı sıvı yağ
-yarım paket margarin (oda sıcaklığında eritilmiş)
-2 yumurta (1 yumurtanın sarısını ayırın)
-1 paket vanilya
-birkaç damla limon suyu
-pudra şekeri (üzerine serpmek için)
-alabildiğince un

Harç İçin:
-2 su bardağı incir reçeli
-1 su bardağı iri kıyılmış ceviz
-1 yemek kaşığı tarçın

Harcın Yapılışı:
Robota, reçel, ceviz ve tarçın koyarak koyu bir kıvam elde edin.

Yapılışı:
Şeker, süt, sıvı yağ, margarin, yumurta, vanilya, limon suyu ve unu ekleyerek bir hamur elde ediniz. 4/3 hamuru, turta kalıbına turta kalıbının şeklini kaplayacak şekilde iyice yayınız. Yaydığınız hamurun içine incirli harcı dökünüz. Kalan 4/1 hamurla uzun çubuklar oluşturunuz ve koyduğunuz harcın üstüne karşılıklı bir şekilde diziniz, son olarak da ayırdığınız yumurtayı çubukların üzerine sürünüz, 200 derece fırında kızarana kadar pişiriniz. Fırından çıkardıktan sonra üzerine pudra şekerini eleyerek servise hazır hale getirebilirsiniz. Afiyet olsun...

my new hair style...

2008-10-20T11:44:00.000-07:00

Sonunda dayanamadım gidip saçlarımı kestirdim, kışa girerken yeni bir imaj hiç de kötü olmadı doğrusu... Arasıra değişmek, tazelenmek gerek, değil mi ama? :)

Zuzu's Noodle...

2008-10-14T13:37:00.000-07:00

Haftasonundan kalan bir kare... Çok sevdim ben... Siz?

Tek Kelimeyle: Modern!!!

2008-10-13T05:13:00.000-07:00

Bu saç kesimini oldum olası çok sevmişimdir, şimdi yeniden görünce bir kez daha bayıldım... Bu akşam kuaförün yolunu tutsam harika olacak :)

Kurabiye Ye!

2008-10-12T12:25:00.000-07:00

Isparta yollarında yenmek üzere hazırlanmış kıtır kurabiyeler... Tarif için bakınız; "sevgililer günü kurabiyesi" başlıklı yazıya...

Dali İstanbul'da...

2008-10-10T00:10:00.000-07:00

Sanat severlere duyurulur... Şahsen iştirak etmeyi düşünüyorum...

Tenis Oynamayı Seviyorum...

2008-10-09T04:56:00.000-07:00

Bunaltıcı yaz sıcakları, yoğun iş günleri ve ramazan ayı derken bir süre ara vermiştim tenise, dün akşam nihayet yeniden başladım... Özlemişim... Ama çok feci de hamlamışım, gerçi normalde de çok fazla kondüsyon sahibi olmadığım için hemen yorulup bırakıyorum, ama akşam tam bir fiyaskoydu, daha 10. dakikada dilim dışardaydı resmen... Sinir oldum kendime...
En kısa zamanda bu işe bir çare bulmam lazım, çünkü teniste teknik bilmek kadar dayanıklı olmak da çok önemli... Acaba düzenli olarak her haftasonu koşsam/yürüsem işe yarar mı??? Acaba Zuzu bana eşlik eder mi?

Mutlu Bayramlar...

2008-10-01T14:41:00.000-07:00

Sevdiklerinizle, sağlık ve mutluluk içinde güzel bir bayram geçirmenizi dilerim...

Ben, sen, biz...

2008-10-01T14:33:00.000-07:00

Bir kara tren alıp götürse beni uzaklara... Uzun süre dönmeyeceğimi bilsem geriye... Gözlerimden yaşlar süzülürken gönlüm ince ince sızlasa... Yine de bir kez bile olsa dönüp ardıma bakmasam... Cesur olsam, sağlam dursam... Yanımda yarim elimi tutsa, sıksa sıkıca... Uzun yollar aşsak birlikte, zaman aksa, mevsimler birbirini izlese,biz hep birbirimize baksak... Öyle sevgi dolu, öyle kaygısız...

Nihayet "Isparta"...

2008-09-25T13:01:00.001-07:00

Bir türlü oturup iki satır yazamadım Isparta hakkında... En iyisi daha fazla geciktirmeden çektiğim fotoğrafları paylaşayım dedim... İyi seyirler...

P.S. Fotoğrafın üzerine tıklarsanız büyük halini görebilirsiniz...

Yine Boo, Yeni Boo...

2008-09-24T03:27:00.000-07:00

Ve yeni bir Boo Yazısı yayında…
http://www.boodergi.com
Sayı: 33 / Sayfa 90-93

A Moment to Remember...

2008-09-20T15:46:00.000-07:00

Son zamanlarda izlediğim en iyi filmlerden biri... A Moment to Remember... İzlemeniz şiddetle tavsiye edilir... Ha, unutmadan, filmi izlemeye otururken, cipslerden ziyade, mendillerinizi yanınıza alın :)

...

2008-09-20T15:36:00.000-07:00

Şu sıralar zaman böyle akıp gidiyor...

Yağmur Yeniden...

2008-09-18T00:31:00.001-07:00

Güneşli hava etkisini kaybetti… Son iki gündür yağmur etkisi altındayız…

Tüm gece aralıksız yağan yağmur penceremin altında şarkı söyleyip durdu kulağıma… Sabah uyanıp ofise gitmek için sokağa fırladığımda gördüm ki; caddeler ıslak, buram buram toprak kokusu yayılmış etrafa, hava alabildiğine berrak, yeşiller daha da yeşil…

Özlemişim sonbaharı; ayakkabımın ıslak zeminde çıkarttığı sesi, pencere camlarında oluşan küçük su damlacıklarını, ağaçların renk değiştirmeye başlamasını, dumanı tüten çaylar-kahveler yudumlamayı, o hafif ama tatlı üşüme duygusunu…

Havalar böyle devam ederse;

-Çok yakında yine elime bir kitap alıp battaniyeme gömülür, başka dünyalara yolculuğa çıkarım ben,
-MP3 player’ıma romantik müzikler yükleyip servis yolculuklarını keyifli hale getiririm,
-Yeni şallar almak için Koza Han’ın yolunu tutarım,
-Kek-kurabiye pişirmeye başlar Zuzu’ya yemesi için işkence ederim ;)

I'm Back!

2008-09-18T00:31:00.000-07:00

Tatil bitti… Kısa süreliğine gittiğimiz “Güller Diyarı”ndan döndük… Isparta’ya gitme fikri öylesine son anda çıktı ki, “olur mu, nasıl olur, gitsek mi, gitmesek mi” derken, beklediğimizden daha çok keyif aldık doğrusu… Her şeyin doğaçlama gelişmesi hep daha keyifli kılmıştır bu tür yolculukları… Bizim de öyle oldu; çok güldük, çok eğlendik, muhteşem yerlerde anların tadını çıkarttık ve en önemlisi bol bol fotoğraf çektik…

Isparta’yla ilgili detaylı bir yazı yazacağım ilerleyen zamanlarda, elbetteki fotoğraflar eşliğinde, ama önce biraz zaman… Şimdilik sadece, öğrenimini orada sürdüren biricik kardeşim Cevo’ya bizimle ilgilendiği için sonsuz teşekkürlerimi iletmek istiyorum…

Küçük Bir Mola...

2008-09-12T03:20:00.000-07:00

Kısa süreliğine başka diyarlara kanat çırpma zamanı...

Detaylar dönüşte! :)

Çikolatalı Kek...

2008-08-31T06:35:00.000-07:00

Uzun zamandır denenmeyi bekleyen bi tarifti, o kadar ki tarifi nerden bulduğumu bile hatırlamıyorum şu an, ama bildiğim bişey varsa o da çok enfes olduğu, deneyin derim...

Malzemeler:

4 yumurta
1,5 su bardağı şeker
2 yemek kaşığı yoğurt
200gr tereyağı
1 adet bitter çikolata (80gr)
2 su bardağı un
1 paket kabartma tozu (~1 tatlı kaşığı)
1 su bardağı irice dövülmüş ceviz

Hazırlanması:

Yumurta ve şekeri iyice çırpın. Çikolatayı tereyağı ile birlikte eritin.
Yoğurdu ekleyip çırmaya devam edin. Çikolatalı tereyağını da ekleyip çırptıktan sonra unu ve kabartma tozunu kaba eleyin (henüz karıştırmayacaksınız).
Cevizle beraber un+kabartma tozunun üzerine serpin. Tüm malzemeyi tahta bir kaşıkla yavaşça karıştırın.
Karışımı yağlanmış kek kalıbına boşaltıp 175C'de yaklaşık 40 dakika pişirin. (dilerseniz soğuduktan sonra keki ters çevirip üzerine pudra şekeri serpebilirsiniz)

...

2008-08-26T13:52:00.000-07:00

Yollar karanlıktır…

Yollar çakıl taşlarıyla doludur…

Yollar uzundur…

Bazen yollar yorar insanı…

Ama yolların sonunda ışık olduğunu bilmek güzeldir…

Tökezlediğinde seni tutan gizli bir elin varlığını bilmek de…

I AM SOOO H.A.P.P.Y!

2008-08-26T13:48:00.001-07:00

Yoruma gerek yok sanırım... Uzun zamandır sürdürdüğüm sessizliğin sebebi :)

Yaz Geçiyor...

2008-08-13T13:20:00.000-07:00

Zaman ilerliyor… Yaz olağanca hızıyla devam ediyor…Hayat en güzel sürprizleriyle dikiliyor karşımıza…

Yeni hayatlar can buluyor, umut dolu gözlerle kucaklayarak dünyayı neşe getiriyorlar sevdiklerine…

Dostlar “evet” diyorlar birbirlerine tüm kalpleriyle, bizlere de tanıklık etmek düşüyor aşklarına, tüm kalbimizle mutlu olmalarını dileyerek…

Küçük molalar veriliyor soğuk içecekler için…

Arkadaşlarla keyif dolu sohbetler ediliyor akşam yemeklerinde…

Ağaçlar pembe çiçeklerini salıyor güzelliklerini gözler önüne serercesine...

Zaman ilerliyor… Nice yeniliklere gebe…

Şu sıra aklımdakiler...

2008-07-24T00:34:00.001-07:00

Gelecek Sefere…

2008-07-18T13:51:00.000-07:00

Uzun zamandır kitaplarıyla tanışmak istediğim bir yazardı “Marc Levy”… Ve nihayet sonunda bir kitabını okuma şansım oldu, iyi ki de olmuş, yoksa böylesine etkileyici bir kitabı hiç keşfedememiş olacaktım… Uzun zamandır okuduğum en iyi romanlardan biriydi “Gelecek Sefere”; birçok yer gezdim kitabın sayfalarını her çevirişimdi, güzel duygular tattım dostluğa ve sevgiye dayanan… Dahası sanata böylesine yakın olup, tutkunun insana neler yaptırdığına tanıklık ettim şaşırarak… Kısacası severek bir solukta okunacak keyifli bir eser… En kısa zamanda edinmenizi tavsiye ederim…

Ben Marc Levy’nin başka hangi kitabını okusam diye düşünürken, sizler de beni bu kadar etkileyen kitabın altta konusunu okuyabilirsiniz…

Konusunu merak edenler için tanıtım yazısı;

Amerikalı ünlü sanat tarihçisi Jonathan Gardner, Rus ressam Vladimir Radskin’in yapıtlarına çocukluğundan beri tutkulu bir hayranlık beslemektedir. Ressamın yüz yıldan uzun bir zamandır kayıp olduğu düşünülen başyapıtının bulunduğunu haber alınca, nişanlısı Anna’yı Boston’da düğün hazırlıklarıyla baş başa bırakıp Londra’ya doğru yola çıkar. Ama bu gizemli tablonun peşine düştüğünde, kendi yaşamının gizlerine de ışık tutacak upuzun, fantastik bir yolculuğa çıktığının farkında değildir... Son dönem Fransız edebiyatının parlak yazarlarından Marc Levy’nin dördüncü romanı Gelecek Sefere, Fransa’da dört milyon satış rakamıyla bir rekora imza atarak, 2004 yılında yazarını ülkenin en çok okunan romancısı yaptı. Boston’dan Londra’ya, Floransa’dan Paris ve St. Petersburg’a uzanan, sürükleyici ve sonu sürprizlerle dolu bu aşk masalı, gerçek sevginin ve dostluğun, usta işi gerçek sanatın zamana meydan okuduğuna inananlar için. (arka kapaktan)

Gecikmiş Bir Teşekkür…

2008-07-18T13:27:00.000-07:00

Çok sevgili arkadaşlarım Ayşegül, Elif ve Hande’ye doğum günümü bu kadar özel kıldıkları için çok teşekkürler… Sizi çoookkk seviyorum kızlaaarr…

Kümbet Pasta...

2008-07-08T14:55:00.000-07:00

MALZEMELER:

4 adet yumurta

1 su bardağı şeker

1 su bardağı un

1 paket kabartma tozu

1 yemek kaşığı kakao

1 paket vanilya

KREMA İÇİN:

1 litre süt

5 yemek kaşığı şeker

5 yemek kaşığı mısır nişastası

5 yemek kaşığı hindistancevizi

YAPILIŞI:

Yumurta ve şekeri beyazlaşana kadar çok iyi çırpıyoruz. Kuru malzemeleri elekten geçirerek ilave ediyoruz. Hamuru yağlanmış kelepçeli kalıba boşaltıp 150 dereceli fırında pişiriyoruz.

Bu arada süt, nişasta ve şekeri sürekli karıştırarak bir-iki taşım kaynayana kadar pişiriyoruz. Ilıyınca içine hindistancevizini katıyoruz. (Ben koku vermesi için Çeşme’den Yıldız Teyze’nin gönderdiği sakızdan da 1 çay kaşığı ekledim).

Bu arada pişen keki ortadan ikiye kesiyoruz. Kalıpla aynı çapa sahip çukur bir kaseye kestiğimiz üst katı oturtuyoruz, elimizle yerleşmesini sağlıyoruz. Ortaya kremayı doldurup ikinci kat keki de üzerine oturtuyoruz. Varsa kalan fazlalıkları bıçakla kesip çıkartıyoruz. Üzerini streç filmle örtüp muhakkak bir gece buzdolabında bekletiyoruz.

Servis edeceğimiz zaman ters çevirip dilimliyoruz... Afiyet Olsun...

Durum Raporu...

2008-07-01T14:15:00.000-07:00

Saat gece yarısını gösteriyor…

Önümde yapılmayı bekleyen yığınla iş duruyor, her yer oraya buraya savrulmuş kâğıtlarla dolu…

Fonda Scorpions çalıyor… “Let me take you far away…” diye başlıyor şarkının sözleri…

İşte tam bu anda alıp başımı uzaklara gitmek istiyorum, çok uzaklara… Zamanı, mekânı, sorumlulukları unutmak… Toprağa yalınayak basmak, çocuk olup bir dilim karpuzu sularını akıtarak afiyetle mideye indirmek, bir avuç çekirdek alıp sahilde boş boş gezinmek, dalgaların sesi dinlemek, yorulunca soluklanmak için oturduğum yerde hayalle dalmak yakamozlar eşliğinde… Sen ve ben olmalıyız elbette, yoksa siyah-beyazın ötesine geçebilir mi hayat?

Sanırım bu gidişle işler hiç bitmeyecek, ben de hayallerimle yaşam zorunda kalacağım sonsuza dek :) Neyse rapor yazmaya geri dönsem iyi olacak, ama önce bir fincan kahve lüüütttffffeeeennnn…

Gölyazı...

2008-06-28T14:27:00.000-07:00

Ve ikinci Boo Yazısı yayında…

http://www.boodergi.com

Sayı: 30 / Sayfa 140-141

Biz Sözlendik!..

2008-06-28T14:23:00.000-07:00

Bazen bitmesini istemediğimiz anlar olur hayatta… Zaman ağır ağır aksın, güzellikler hiç bitmesin isteriz…

İşte böyle bir geceydi “22 Haziran”…

Birbirine sımsıkı kenetlenmiş iki gönlün sonsuza uzanan yolunda ilk adımlarına şahitlik etti sevenler, birlikteliğimizin sembolü yüzüklerimiz takıldı parmaklarımıza, en anlamlı temenniler döküldü dudaklardan… Doğum günü sürprizleri yapılıp, gönüller okşandı… Kelebek tozu en canlı renkleriyle saçıldı etrafa... Biz daha büyük ve güçlü bir aile olduk…

Daha nice güzellikle çevrelenmiş, sıcacık ve sevgi dolu günlerimiz olması dileğiyle… Darısı tüm seven ve sevilenlerin başına…

Çıtır Çubuklar...

2008-06-19T14:01:00.001-07:00

Güzel haberler gelene kadar güzel bi tarif vereyim dedim, son zamanlarda denediğim ve herkesin de beğenisini kazanan pratik bi tarif... Özellikle çocuklar için baştançıkarıcı olabilir...

Tarif;
Bir süre oda sıcaklığında bekletilmiş Milföy hamuru merdane yardımıyla açılır, üzerine yumurta sarısı sürülür ve ince uzun şeritler halinde kesilir… Kesim işlemi tamamlanınca üzerine bolca susam serpilir ve her şerit iki ucundan tutulup ters yöne doğru burulur. Burgu çubuklar yağlı kağıt konmuş tepsiye belli aralıklarla dizilir… Tahmini olarak 20dk kadar sonra üzerleri pembeleşen çubuklar fırından çıkartılır… Sıcak olarak servis etmenizi tavsiye ederim… Çıtır çıtır oldukça lezzetli oluyorlar… Bir de uzun şık bir bardak içinde servis edilirse daha bir havalı oluyor sanki… Benden söylemesi ;)

Tatlı Telaşlar...

2008-06-19T13:43:00.000-07:00

Hayır hayır buralardayım… Yaz geldi bu kız nereye kayboldu dediğinizi duyar gibiyim… Biraz koşturmaca hayat şu sıralar sadece (gerçi hep öyle ya)… Ama çok tatlı bir koşturmaca bu sefer ki…

En kısa zamanda güzel haberlerle geri dönmek üzere diyorum… Beni merak etmeyin, çok mutluyum, huzurluyum…

Yakında güzellikleri paylaşmak üzere döneceğim, sevgiler…

Kahve Sevenlere…

2008-06-02T10:31:00.000-07:00

Malzemeler:

-1 paket çikolatalı-fındıklı puding

-1 yemek kaşığı türk kahvesi,

-150gr tereyağ (oda sıcaklığında),

-10 yemek kaşığı un,

-1 çay bardağı dövülmüş fındık

Yapılışı:

Kuru malzemeleri birbiriyle karıştırdıktan sonra tereyağ ile yumuşak bir hamur hazırlıyoruz ve kolay şekil vermek amacıyla yarım saat kadar buzdolabında bekletiyoruz. Hamurumuzu merdane ile 1cm kalınlığında açıp kalıplarla şekil veriyoruz ve önceden ısıtılmış 160ºC fırında 20dk pişiriyoruz…

Afiyet Olsun…

Alaçam...

2008-05-27T13:38:00.000-07:00

Tadı damakta kalan bir pazardı... Çok sevgili dostlarla paylaşıldı...

Bol bol deklanşöre basıldı...

Gümbür gümbür akan suyun sesi kulaklarımıza şarkılar fısıldadı...

Değişik süprizlerle karşılaşıldı...

Buz gibi su iliklerimizi dondurdu...

Kozalaklarımız oldu...

Alabalıklar afiyetle mideye indirildi...

En kısa zamanda bu keyfi tekrarlamak dileğiyle...

Eğlenceli Cumartesi...

2008-05-24T12:42:00.000-07:00

Hayat hep böyle eğlence dolu olsun...

Kurabiye Zamanı...

2008-05-19T00:43:00.000-07:00

Malzemeler:

- 250 g mısır nişastası
- 250 g un
- 1 paket tereyağı (oda sıcaklığında)
- 1 bardak pudra şekeri
- 2 adet yumurta
- 1 paket vanilya
- 1 paket kabartma tozu
- 1 bardak iri dövülmüş ceviz-fındık karışımı

Yapılışı:

1. Tereyağı ve pudra şekerini kabarıncaya kadar mikserle çırpın. Yumurtaları ekleyip tekrar çırpın.
2. Nişasta, un, vanilya ve kabartma tozu karışımını yavaş yavaş ekleyerek yumuşak bir hamur yapın.
3. Hamuru diktörgen şeklini alacak şekilde açın, içine ceviz-fındık karışımını serpin ve hamuru rulo şeklinde dolayın, sonra da rulo pasta keser gibi ince ince kesip yan bir şekilde tepsiye sıralayın.
4. Önceden 175 derece ısıtılmış fırında kurabiyeler hafif pembeleşene dek pişirin. Çıkarınca üzerine pudra şekeri eleyin.

Afiyet Olsun…

Ayvalık Yazısı...

2008-05-18T14:58:00.000-07:00

Ve ilk Boo Yazısı yayında…

http://www.boodergi.com

Sayı: 29 / Sayfa 128-131

Bahçemizden...

2008-05-11T11:36:00.000-07:00

Altta da babişkomun terasta oluşturduğu küçük bahçesinden birkaç kare, ne yetenekli adam değil mi? İyi ki var…

Babişko Pastası…

2008-05-11T11:29:00.000-07:00

Dün babamın doğum günüydü… Ve ben, çok utanarak söylüyorum, bunu unuttum! İlk defa bu yıl böyle bir şey oluyor… Sanıyorum aklım gerçekten başka yerlerde… :)

Neyse eve geç saatte gelmeme rağmen ona güzel bir pasta yaptım ve karşısına geçip afiyetle onu midesine indirmesini izledim, pastanın lezzetini görünce bi parçacık da olsa beni afetti sanırım :)

Canım babacım, doğum günün yeniden kutlu olsun, bi daha unutmayacağım söz! ;)

Yaşasın Ayakkabılar...

2008-05-09T12:30:00.000-07:00

Internette moda sayfalarında gezinirken bu şık pembe ayakkabıyı gördüm, bayıldım…

Zuzu, acaba diyorum; şu hayalimdeki beyaz ayakkabıları bulunca bi de bunlardan mı arasak? :)

Şaka şaka… Korkma! :)

p.s. İyi ki kadın olarak dünyaya gelmişim, ne güzel lükslerimiz var, o la la...

Yorgunum!..

2008-05-09T12:10:00.000-07:00

“Ve nihayet haftanın son çalışma günü” diyordum sabah sürünerek işe giderken… Kafamda özlemini duyduğum çekici plan aynen şuydu; cumartesi sabahı geç kalkılacak, mümkünse anne kahvaltısının müthiş kokularına uyanılacak, ardından taze bahar havası ciğerlere çekilerek Zuzu’yla buluşmaya gidilecek ve günün geri kalanı zaten keyif dolu olacak; birlikte kikirdeyip kahve içeceğiz, ben her ayakkabı dükkânının önünde durup beyaz ayakkabı bakacağım, bir bardak mısırı ortaklaşa yiyeceğiz…

Ve tüm günü bu planın ayrıntılarıyla geçirdikten sonra öğrendim ki yarın işe gitmek zorundayım, gelecek yabancı misafire hazırlanacak sunum için! :(

Allah’ım lütfen çabucak geçsin yarın ve ben bu kâbustan uyanayım… Offf Zuzu’yu da özledim, ne zaman rahatlayacak bu işler yaaa?

Zaman...

2008-05-05T13:34:00.000-07:00

Daha önce bahsettim mi hatırlamıyorum; ayda bir defa bir araya gelip tadı damakta kalacak güzellikte koyu sohbetler eden bir okuma topluluğuna devam ediyorum bir süredir, gerçi sürekli bişeyler çıkıyor ve ben kitapları okumama rağmen toplantılara katılamıyorum her zaman ama, yine de çok keyif aldığım bir aktivite doğrusu… Bu ayki kitabımız Türk Edebiyatının usta kalemlerinden Ahmet Hamdi Tampınar’dan… Ben de bunun şerefine Ahmet Hamdi’den çok sevdiğim bir şiiri sizlerle paylaşmak istedim…

NE İÇİNDEYİM ZAMANIN

Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında.
Yekpâre geniş bir ânın,
Parçalanmaz akışında.

Bir garip rüya rengiyle,
Uyuşmuş gibi her şekil.
Rüzgârda uçan tüy bile,
Benim kadar hafif değil.

Başım sükûtu öğüten,
Uçsuz bucaksız değirmen.
İçim muradına ermiş,
Abasız, postsuz bir derviş.

Kökü bende bir sarmaşık,
Olmuş dünya sezmekteyim.
Mavi, masmavi bir ışık,
Ortasında yüzmekteyim.

Ahmet Hamdi Tampınar

2008-05-05T12:45:00.000-07:00

Haftasonu Zuzu’nun çok sevdiği bir arkadaşı geldi Bursa’ya… Birlikte gezdik, komiklikler yaptık, zaman zaman sataştık birbirimize… Ama en keyiflisi de geleceğe dair güzel fikirler üzerinde konuştuk, kararlar aldık… Tek eksiğimiz Özgür’ün Pötükare’siydi sanırım, inşallah bir sonraki sefer birlikte gelirler, daha çok eğleniriz… Burdan sevgiler ikisine de...

Tatlı Şeyler…

2008-05-05T12:09:00.000-07:00

Kendinizi şımartmak istediğinizde deneyebileceğiniz hoş bir truf tarifi var altta, evet biraz fazla kalorili bişey ama olsun bazen küçük mutluluklar gerek hayattan zevk almak için… Ben denedim işe yarıyor, çikolata ağzınızda erirken içinizde küçük mutluluklar dans etmeye başlıyor…

Malzemeler;

-200ml krema,

-400 gram bitter çikolata,

-Hindistan cevizi, kakao, tarçın, toz şeker

Truf yapmak için öncelikle ganaj hazırlamak gerekiyor. Ganaj için de; çikolatayı küçük parçalara kesin ya da rendeleyin. Kremayı da bir cezve içine alıp ocakta kaynama noktasına getirin ve çikolatanın üstüne döküp çırparak karıştırın. Pürüzsüz bir kıvama gelince ganajınız hazır. Üstünü streç filmle örtüp buzdolabında 2 saat bekletin. Bu arada ufak tabaklara trufleri bulayacağınız dış malzemeyi hazırlayın. Ben kakao, tarçın-toz şeker karışımı ve hindistan cevizi kullandım. Ganajdan ufak bir kaşıkla parçalar alın ve avcunuzda yuvarlayıp bulayacağınız malzemenin içine atın. İyice buladıktan sonra da ikram edeceğiniz ya da saklayacağınız kabın içine koyun. Bu arada ganaj yumuşadıkça buzlukta 5dk bekletebilirsiniz. Tüm trufler hazır olunca buzdolabında saklayın. Oda ısısında çok fazla bekletmemenizi öneririm, asıl güzel kıvamı soğukken buluyor. Yanında kahveyle denemenizi şiddetle öneriyorum… Afiyet Olsun…

23 Nisan...

2008-04-23T14:41:00.000-07:00

Çocuk olmak ne güzel… Kaygısızca yaşamak hayatı… Delilikler yapmak, kimseye aldırmadan kahkahalar atabilmek…

İçimizde her an uyandırılmayı bekleyen çocuğu uyandırıp, küçük iki çocuk olduk biz bugün yeniden; çok uzaklara masal diyarlara gittik, annelerin öğütlerine aldırmadan paçalarımızı sıvayıp toprakla bir olduk, rüzgâr saçlarımızı okşadı, denizin sesi bize ninniler söyledi… En favori ikili olan dondurma ve hamburgeri afiyetle midelerimize indirdik, hatta Zuzu garip bakışlara aldırmadan küçük bir çocuk edasıyla gidip bana yukarda fotoğrafı olan oyuncak kelebeği alıp içimde çiçekler açtırdı… Anladık ki küçük mutluluklar da var hayatta…

Evet yarın sabah uyanıp kocaman insanlar olacağız yeniden, bize ciddi sorumluluklar yükleyen işlerimizin yolunu tutacağız, ama bugünün verdiği keyifle dudaklarımızın kıyısında küçük gülümsemeler bize eşlik edecek…

İçinizdeki çocuğun hiç ölmemesi dileğiyle, herkesin 23 Nisanı Kutlu Olsun…

“Boo” Müjdesi…

2008-04-22T08:56:00.001-07:00

Sonunda güneş yüzünü gösterdi… Yeniden kanat çırpma zamanı geldi demektir… Sizi biraz beklettiğim için üzgünüm ama o kadar tembellikten sonra elim boş dönmedim elbette… Kanatlarımın arasına sıkıştırdığım güzel bir haberle çıkageldim; Ve ta ta ta taam… Efendim, baharın yorgun kelebeği, çiçeği burnunda Boo Yazarı karşınızda… Bundan sonra düzenli aralıklarla olacağını ümit ettiğim online bir dergi olan Boo’da gezi sayfasını yazacağımı bildirmekten büyük bir mutluluk duyarım… Umarım sizler beni orda da yalnız bırakmaz ve yazdıklarımı okumaktan keyif duyarsınız… En kısa zamanda buluşmak dileğiyle… http://www.boodergi.com

Yağmur, yağmur, yağmur...

2008-04-10T12:41:00.001-07:00

Karanlık bulutların gölgelerini salmaya devam ettiği şu günlerde içimden pek bir şey yapmak gelmiyor doğrusu… İşten eve geldiğimde yapmak istediğim tek şey üzerinde pembe kelebeklerin uçuştuğu beyaz battaniyemi üzerime çekip, kahve yudumlamak ve keyifli bir film izleyip hayallere dalmak oluyor… Kozama çekilmiş, yağmurun dinmesini bekliyorum… Baharı özlüyorum, tıpkı başka güzellikleri özlediğim gibi…

Güneş, yaprakların arasından parlayıp gözüme kaçtığında buluşmak dileğiyle…

Assos...

2008-03-30T13:43:00.001-07:00

Ara vermek gerek bazen… Dostlarla buharı tüten çaylar yudumlamak, rakı-balık sofralarına oturmak… Yeni yollarda yürümek, iz bırakmak derinlemesine… Değişik cehreler görmek, yabancı sesler duymak… Saatin gece yarısını gösteriyor olmasına aldırmadan taş duvarlı odanın küçük penceresini açıp yakamozları izlemek… Rüzgârı derinden hissetmek… Kaybolup gitmek… Zamanı durdurmak… Şeffaflaşmak… Tarihin ve doğanın bilinmezliklerinde kaybolmak… Damak tadını zenginleştirmek… Yeni mutluluklar keşfetmek…

İki günlük Assos gezimizden arta kalan mutluluk bizim, fotoğrafların seyri size kalsın… Sevgiler…

Bahar Geliyor...

2008-03-13T13:19:00.000-07:00

Haftasonu objektifime yansıyanlar...

Yer: Soğanlı Botanik Park

Çikolatalı Muffin...

2008-03-13T13:07:00.001-07:00

Sinema keyfi yaparken atıştırabileceğiniz çikolatalı muffin tarifi hemen altta, üstelik kahveyle müthiş yakışıyorlar…

Malzemeler:

-200gr margarin

-1.5 su bardağı şeker

-2 adet yumurta

-1 su bardağı süt

-3 su bardağı un

-1 paket vanilya

-1 paket kabartma tozu

-6 tatlı kaşığı kakao

-rendelenmiş bitter çikolata

Tarif:

-Yağ eritilip, şeker ile çırpılır,

-Yumurta ilave edilip, krema kıvamına gelene kadar mikserle çırpılır,

-Karışıma süt ilave edilip, bir müddet daha karıştırılır,

-Un, vanilya, kabartma tozu ve kakao karıştırılıp, sıvı olan karışıma eklenir,

-Muffin kalıplarına hamur paylaştırılır ve 150C ısıtılmış fırında 15dk pişirilir,

-Fırından sıcak olarak çıkartılan muffinlerin üzerine rendelenmiş çikolata serpiştirilir.

Afiyet Olsun…

Sinema Zamanı...

2008-03-13T12:32:00.000-07:00

Uzun bir aradan sonra merhaba…

Farkındayım çok zaman oldu elim klavyenin tuşlarına uzanmayalı… Ama inanın tembellikten ya da yazacak bir şeyler bulamıyor olmaktan değil… Sadece zaman darlığından… Son birkaç hafta öyle uzun çalışma saatleriyle geçti ki, eve geldiğimde uyuma isteğiyle yanıp tutuşmak dışında isteklerim olmadı desem yeridir… Tüm enerjimi sorumlusu olduğum proje için öylesine tükettim ki, kanatlarımın ağırlaştığını hissettim çoğu kez, güzel bir çiçek görüp bir müddet soluklanmak istedim, ama yola devam etmek zorunda kaldım… Ve nihayet biraz nefes alma zamanı… Tabi söz verdiğim gibi önce film tavsiyeleri;

-Not: Seni Seviyorum…

-Şimdi ya da Asla

-Cahil Periler

Son zamanlarda izlediğim birkaç güzel film yukarda sıraladıklarım, ama uzun uzun filmlerin konularını anlatmak, kendi bakış açımla eleştiri yapmak yerine bu sefer sadece tavsiye etmekle yetineceğim, belki böylece merakınızı da bir parça arttırmış olacağım… Ben her birini büyük bir keyifle izledim, umarım sizler de benim kadar keyif alırsınız… İyi seyirler…

P.S. Bu arada uzun zamandır aradığım “Cahil Periler” filmini bulduğu için Murat Abi’ye teşekkürler…

Biraz Bal, Biraz da Limon...

2008-02-28T03:20:00.000-08:00

Hayat bir süreliğine durgun... Evet ortalarda gezinen, bir sürü şeye aynı anda yetişmeye çalışan bir beden var ama ruh kayıp... Birkaç gündür yakama yapışmış olan soğuk algınlığı tüm çabalarıma rağmen daha da şiddetlenmeye devam ediyor... Baktım limon, bal vb. bir takım anne önerileri işe yaramıyor, bu sabah nihayet istemeye istemeye doktorun yolunu tuttum, tabi kaçınılmaz sonuç bir sürü ilaçla ofise geri döndüm, üstelik de sevgili işyeri hekimimizin şurubu yüzünden yüzümü ekşite ekşite...

Biliyorum bahara hiç yakışmıyor bu hasta halim, o yüzden en kısa zamanda renkli diyarlara kanat çırpmak dileğiyle diyorum...

P.S: Çok yakında güzel film ve kitap önerilerinde bulunacağım, sevgiler...

Zor Bir Hafta…

2008-02-22T12:34:00.000-08:00

Ne sıkıntılı bir haftaydı anlatamam; bir sürü işi zamanında yetiştirmeye çalışmak, gereksiz ayrıntılarla uğraşmak, sunumlar hazırlayıp toplantılara katılmak, sinir-stres içinde de olsa yola devam etmek durumunda kaldım… Çok yoruldum… Ama yapmam gerekenleri düşündükçe daha çok yoruluyorum… Beraberimde eve getirdiğim 1 sayfalık çeviri bile gözümde öyle büyüyor ki yakında deve dönüşüp bana saldıracak sanıyorum… Bir yandan evin toparlanması gerekiyor; dergiler, kitaplar, cdler her şey birbirine girmiş durumda, bir yerlerden başlamalıyım, ama nerden? Kısacası fena dağıldım bu hafta, o yüzden Uludağ macerası konusunda beklettiğim için şimdiden özür diliyorum… İçinde bulunduğum durumu göz önüne alarak umarım bana kızmazsınız…

Uludağ gezime gelirsek; hayatımda ilk defa böyle ilginç bir kar macerası yaşıyorum, gitmeden önce hayalini kurduğum hiçbir şeyi maalesef yoğun tipi yüzünden yapamadım… Üstelik de dönüş yolunda çok sıkıntı yaşadık; otobüsümüz, görüş mesafesi nerdeyse sıfır olması nedeniyle 2 defa kaza yaptı, 2.kazanın etkisiyle de kara saplandı ve kurtulamadı… Yaklaşık 1.5 saat süren bekleyiş, tahmin edersiniz ki hiç eğlenceli değildi, şehir merkezinden gönderilen 2 aracın gelip bizi almasıyla son buldu… 1 saatlik yolu 5 saatte gelmiş olsak da çok şükür sağ salim evlerimize ulaşabildik… Geziden geriye kalanlarsa anı fotoğrafları oldu…

Kar Taneleri...

2008-02-16T05:44:00.001-08:00

Az önce pencereden dışarı baktım ve gördüğüm manzara inanılmazdı; gökten kocaman kar taneleri adeta bir konçerto havasında ağır bir ritim tutturmuş yeryüzüne dökülüyorlardı… Bilmem neden bu manzara çocukluğumdan beri bana mucizevi bir olaya şahit oluyormuşum duygusu verir… İçimi bir mutluluk kaplar, şarkı söylemeyip ıslık çalarak sokaklarda dolaşmak, o güzelliğin bir parçası olmak isterim…

Az sonra sırt çantama aldığım birkaç parça eşyamla Uludağ’a gitmek üzere yola çıkıyorum… Şarkı söyleyip ıslık çalar mıyım bilmiyorum ama taze karın üzerde yürüyüp, varolmanın hafifliğini doyasıya yaşamaya çalışacağım…

Döndüğümde çekebilirsem fotoğraflarımı paylaşırım… Herkese iyi haftasonları…

Yoga...

2008-02-16T05:24:00.001-08:00

Bazen çok kapalı olduğumuz zamanlar olur, kimseyle konuşmak, derdimizi anlatmak istemeyiz, anlatmaya çalışsak da anlamayacaklarını düşünürüz, zaten biz de adını koyamamışızdır bizi rahatsız eden duygunun… Sadece orda bir yerlerde olduğunu ve bizi acıttığını bilmekle yetiniriz… Böyle zamanlarda buhar olup havaya karışmak ne eğlenceli olur değil mi? Tüm benliğimizden sıyrılmak, hiçlikle bir olmak, aynı zamanda her yerde her şey olmak… Bir süre sonra tazelenmiş bir şekilde geri dönmek, bir bedene bürünmek, kocaman dünyada küçücük yerimizi almak…

Bundan yola çıkarak, biraz da Şibumi’nin etkisiyle uzun zamandır aklımda olan bir eylemi gerçekleştirmek üzere başarılı bir girişimde bulundum geçtiğimiz günlerde... Ne mi yaptım; Yoga'ya başladım Zuzum'la... İlginç bir deneyimdi doğrusu, ama işin en can alıcı noktasında öksürük krizim tutup odayı terk etmek zorunda kalmasaydım daha çok keyif alacaktım belki... Her ne kadar şimdilik doğru nefes alma çabaları içinde olsak da yine de ilerleyen zamanlarda daha verimli olacağı konusunda ümitliyim; amacım her ne kadar yogilik mertebesine erişmek olmasa da, sıkıntılı zamanlarda içimi ısıtan sıcacık bir güneşin yüzüme vuracağı, kalbim ve ruhumu aydınlatacağı, en küçük yapıtaşlarımda dinginliğin dolaşacağı günlerin çok yakında olduğunu hissediyorum…

Sevgililer Günü Kurabiyesi...

2008-02-15T06:42:00.000-08:00

Malzemeler:

-1 çay bardağı pudra şekeri
-150gr margarin
-2.5 su bardağı un
-2 tatlı kaşığı tarçın
-1 paket vanilya
-1 paket kabartma tozu

Tarif:

-Eritilip bir müddet soğutulmuş margarinle pudra şekeri krema kıvamına gelene dek mikserle çırpılır,
-Mikser çıkartılır, karışıma, vanilya, kabartma tozu ve tarçın ilave edilir karıştırılır,
-Un elenin, yavaş yavaş karışıma eklenip yoğrulur, ele yapışan bir hamur elde edilir,
-Yapışkan hamur, un yardımıyla 0.5cm kalınlığında açılıp kalp şeklindeki kalıpla kesilir,
-Yağlanmış veya yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizilir ve önceden 170°C’de ısıtılmış fırına verilir,
-15-20dk kadar üzerleri pembeleşinceye kadar pişirilir…

Misafirlerinize yanında kahve veya çayla servis edebileceğiniz gibi, çocuklarınıza da sütle yedirebilirsiniz… Hatta kurabiyelerinizi bir müddet beklettikten sonra erimiş çikolataya bandırarak donmalarını beklerseniz çok daha albenili olacaklardır… Aslında içine sevgi katılmış herşey güzeldir...

Afiyet Olsun…

Aşk...

2008-02-14T22:53:00.000-08:00

Hayatın bize sunduğu en büyük armağan olan sevgiyi bulmuş ve kalbinde yaşatmaya devam eden herkesin sevgililer gününü kutlarım… Her zaman sevmek ve sevilmek dileğiyle…

Tirilye...

2008-02-06T10:44:00.000-08:00

Nilfod (Nilüfer Fotoğrafçılar Derneği)’la hafta sonu Tirilye’deydik… Objektifime yansıyan birkaç kare… Devamı; http://hadali.deviantart.com’da...

Mutlu Yıllar Sana...

2008-02-01T00:20:00.000-08:00

Zuzum,

Varlığınla dünyama iyilik, güzellik kattığın, saçtığın ışıkla hayatın diğer renklerini de görmemi sağladığın için binlerce teşekkürler...

İyi ki doğdun, iyi ki varsın... Doğum Günün Kutlu Olsun...

Kahvaltılık...

2008-01-27T03:50:00.000-08:00

Uzun zamandır mutfağa girmediğimi fark edip küçük bir deneme yapmaya karar verdim; ortaya bu oldukça lezzetli simitler çıktı… Buharı tüten çayın yanına çok yakışıyorlar, üstelik de masada peynir varsa lezzet dolu bir şölen sizi bekliyor demektir… Denemeye değer… Tarif hemen altta…

Malzemeler:

4 su bardağı un

1 paket Dr.Oetker Instant Maya

1 yumurta

1 çay bardağı sıvıyağ

1 yemek kaşığı toz şeker

1 tatlı kaşığı tuz

1 çay bardağı ılık su

Tarif:

-Unu eleyip maya ile karıştırıyor, sonra şeker, tuz, sıvıyağ, su ve yumurta akını ekleyip, elinize yapışmayan yumuşak bir hamur elde edene kadar yoğuruyorsunuz,

-Hamurun üzerini ıslak bir bezle örtüp ılık ortamda mayalanmaya bırakıyorsunuz,

-Hamur mayalanınca 7 eşit parçaya bölüp, her parçayı silindir şeklinde yuvarlayıp burarak simit şekli veriyorsunuz,

-Hazırladığınız simitleri yağlı kağıt serili tepsiye koyuyor, kalan yumurta sarısını 1 kaşık su ile incelterek fırçayla simitlerinizin üzerine sürüyorsunuz. Dilerseniz susam serpiyor ve bu şekilde 25dk daha bekletiyorsunuz.

-Süre sonunda tepsiyi 180ºC’de ısıtılmış fırına verip, ortalama 20dk kadar pişiriyorsunuz.

Afiyet Olsun…

Şibumi Etkisi…

2008-01-27T03:42:00.002-08:00

Bir kitap okudum… Etkisi hala devam eden… Yaşama dair yeni kararlar aldıran… Hayatın anlamını aramaya iten…

Kitabı elime aldığımda bu kadar kısa sürede okuyacağımı ve bu denli iz bırakacağını tahmin bile edemezdim… 445 sayfalık kitabı sadece 2 günde okudum ki bu ilk defa oluyor…

İtiraf etmeliyim ki ilk sayfalarda biraz sıkıldım, bir tür macera romanı olduğunu düşündüm… Ama sayfaları çevirmeye devam ettikçe anladım ki elimde tuttuğum şey bir macera romanından çok daha fazlasıydı… Şibumi, bir öğretiyi anlatıyor, huzuru bulmanın sırrını veriyor, düşünceyi geliştirme yolları sunuyor… Bunu yaparken de Japon ve Bask kültürlerinden, go’dan, şibumi felsefesinden, mağaracılıktan, CIA dolaplarından yardım alıyor ve daha birçok şey hakkında detaylı bilgi sunuyor…

Kitabı bitirdiğinizde içinizde yoğun bir araştırma isteği uyanıyor; yazar hakkında detaylı bilgi edinmek, şibumi’nin inceliklerini öğrenmek, go oynamak, Japon bahçesi kurmak istiyorsunuz… Ben kısa bir araştırmaya giriştiğimde oldukça enteresan sonuçlar elde ettim doğrusu; Şibumi’nin yazarı Trevanian’ın aslında yazarın takma adı olduğunu ve buna benzer takma isimlerle yazılmış daha birçok kitabı olduğunu, 2 yıl kadar önce İngiltere’de hayata veda etmiş olduğunu ve mezarının ailesi dışında kimse tarafından bilinmeyen bi yerde olduğunu, kısacası yazarın, hayattayken de, şimdi de kendini hep saklama gereği duyduğunu, bunun da onu kitapları kadar esrarengiz biri yaptığını…

Ben esrarları çöze dururken size tavsiyem, hayatınızda dönüm noktası oluşturabilecek bu kitabı alıp okumanız… Dilerim benim kadar sever, dönüp içinize bakma isteği duyarsınız…

Kitap’tan;

Şibumi, sıradan, olağan görünümlerin altında yatan gizli üstünlükleri anlatır… O kadar doğru bir söz ki cesaretle söylenmesine gerek yok, o kadar dokunaklı bir olay ki, güzel olmasına gerek yok, o kadar gerçek ki sahici olmasına gerek yok… Şibumi demek, bilgeden çok anlayış demek, ifade dolu bir sessizlik demek, kendini kanıtlama gereği duymayan bir alçakgönüllülük demek, hâkimiyet peşinde olmayan otorite demek…

Nikolai: “İnsan şibumi’yi nasıl elde eder, efendim?”

Kişikava-san: “İnsan şibumi’yi elde etmez… Ancak onu… keşfeder. Bunu ancak bilgilerden geçip basitliğe varabilen üstün insanlar yapabilir.”

Kitabı tavsiye eden Zuzu'ya çok teşekkürler...

Özet...

2008-01-23T11:05:00.000-08:00

Haftasonumu özetleyen 2 kare... Ayrıntılar yolda...

Paris'te 2 Gün...

2008-01-22T23:20:00.000-08:00

Toshi hafta sonu kutsal bir görev için Zuzu’ya yardımcı oluyordu… Dolayısıyla kendisine kavuşur kavuşmaz hemen birkaç satır yazayım dedim… Özlemişim…
Öncelikle geçen hafta kızlar takımıyla izlediğim ve oldukça ilginç olduğunu düşündüğüm bir filmi paylaşmak istiyorum. Animasyonlara ve Türk filmlerine pek gönül vermeyen biri olarak kış sezonu oldukça durağan geçiyor benim için… Bu durağanlık içinde kız arkadaşlarla izlenebilecek bir film olduğunu düşündüğüm “Paris’te 2 Gün” ile şansımızı deneyelim dedik… Sonuç mu? Bi parça hayal kırıklığı, biraz da eğlence…
Gerçi filmin konusu oldukça ilginçti; New York’ta yaşayan genç çift Jack ve Marion tatillerini Avrupa’da geçirmeye karar veriyorlar. Son derece romantik Venedik tatilinin ardından ikili Marion’un ailesinin yaşadığı Paris’te 2 gün geçirmeye karar veriyor. Aşıklar şehri Paris fikri Jack’i başta heyecanlandırsa da işler hiç de beklendiği gibi gitmiyor. Marion’un zamanında şehrin yarısı ile çıkmış olduğunu şaşkınlıkla öğrenen Jack, Fransızların seks konusundaki rahatlığı karşısında da şaşkına dönüyor. Komik olayların birbiri ardına sıralandığı iki günün ardından aşıklar bir yol ayrımına geliyorlar. Yine de filmin sonunda yollarına birlikte devam etmeye karar veriyorlar. Kısacası bana göre filmde anlatılmak istenen şey: “insanlar, her ne kadar farklı kültürlerden geliyor olsalar da, sevgi’nin insanları bir arada tutan yegâne şey” olduğu…
Kısaca film, dışardan bakıldığında klasik bir romantik komedi havasında olsa da Fransız kültürü hakkında oldukça ilginç ipuçları veren, küçük ayrıntılarda mizah barındıran, aynı zamanda da ırkçılık gibi konulara göndermeler yapan sosyal içerikli de bir film… Ama Fransızların ilişkiye bakış açılarını, rahatlıklarını çok iyi bilmeyen biri için oldukça şaşırtıcı sahneler de yok değildi, o yüzden filmi izlerken yanınızdaki koltukta kimin oturduğuna dikkat etseniz iyi olur :)

Daha anlatacaklarım var ama bunun için biraz zamana ihtiyacım olacak... Çok yakında görüşmek üzere...

Bütün Kızlar Toplandık…

2008-01-13T05:41:00.001-08:00

Şirketten bir grup çok sevilen kız arkadaşlarla sarı civcive atlanıp Korupark’a gidilir… Rejim falan hak getire pizzalar afiyetle mideye indirilir, garsona getir götürlerle işkence edilir… Moda, makyaj muhabbetleri edilip, kozmetik reyonları arasında arkadaşlar kaybedilir… Zara, Mango vb. mağazalarda kıyafetler denenir, indirimlerden faydalanılır… Kahve Dünyası’nda lokum eşliğinde türk kahveleri yudumlanır, dilekler tutulur, fallara bakılır… Akşam, keyifli kahkahalar eşliğinde son bulur…

En kısa zamanda tekrarlamak umuduyla, Elif, Hande ve Ayşegül’le bu güzel akşam için teşekkürler, çok eğlenceliydi…

Karışıklık...

2008-01-08T13:30:00.000-08:00

Kafam karışık… Ezelden gelen bir karışıklık bu… Zaman, mekân, kişiler değişiyor ama “karışıklık” hep orda… Durup gözümün içine bakıyor… “Boşuna uğraşma benimle, ne kadar da uğraşsan yakanı bırakmam, hücrelerinin en kuytu köşelerine saklanır, beklemediğin anlarda çıkıveririm ortaya” diyor… Terk etmiyor, etmeyecek…

Her seferinde "işte diyorum, nihayet gitti"… Ve içimden bir melodi tutturuyorum, bırakıyorum hayatın akışına kendimi, güneş yüzümü aydınlatıyor, kaygısız telaşsız elimdeki kâğıt helvadan bir ısırık alıyorum… Her yer şekerimsi bir yapışkanlığa bulanıyor, ama kimin umurunda, düşüncelerim hiç olmadıkları kadar berraklar, bunu kutluyorum ben…

Tam da her şeyin çok güzel olacağını bildiğimi sandığın işte tam da böyle anlarda aniden bulutlar kaplıyor etrafı, yüzümü aydınlatan güneş yerini soğuk esen bir rüzgâra bırakıyor… Önce hafiften bir titreme geliyor, sonra da ne olduğunu anlamadan fırtına kopuyor zaten… Sakin sular fırtınanın etkisiyle ne varsa alıyor içine, her şey birbirine giriyor, zaman olduğundan çok daha ağır akıyor… O sinsi şeytan gene geri geliyor, beynimin kabuğundaki her bir kıvrımda yer buluyor hemen kendine, sonra da yavaş yavaş beynimin içine girmeye çalışıyor…

Bakalım bu sefer başarılı olabilecek mi?

Soğuk Bir Pazar…

2008-01-06T12:32:00.001-08:00

Bursa’da soğuk bir kış günü ne yapılır?

Hayır hayır film izleme planlarımı gerçekleştiremedim henüz, önümüzdeki hafta gerçekleştirilecek sosyal aktiviteler listesine eklendi maalesef kendisi, sebebi de izlemeye değer bir filmin şu an vizyonda olmayışı! Buradan yönetmen arkadaşlara seslenmek istiyorum, “Lütfen izlemeye değer bir şeyler yapın artık, boşa zaman harcatmayın bize! Birbirinizi tekrarlamaktan sıkılmadınız mı hâl â?”…

Ama Zuzu’yla geçirilen keyifli bir kış günüydü… Soğuk hava yıldırmadı bizi; bir çift eldiveni paylaşarak sokak sokak gezdik yine, Bursa’nın is kokan daracık sokaklarında kış havasını ciğerlerimize çektik, yorulunca güzel cafelerde soluklanıp sıcak sohbetler ettik, fotoğraf çektik, dumanı tüten kahveler yudumladık, her zamanki gibi aynı anda aynı şeyleri düşündük, sonra da bunun nasıl olabildiği varsayımları üzerinde kafa yorduk…

Durum Raporu: Haftanın yorgunluğundan eser yok, ama yarın yapmam gerekenleri düşünmek bile istemiyorum :)

P.S Bu arada feci alışveriş yapasım var şu sıralar, gözüm sürekli vitrinlere takıldı bugün, hatta Zuzu uyarmasa asılı kaldı diyebilirim :)

Çeşm-i Bülbül...

2008-01-05T12:05:00.000-08:00

Unutmuşum… Ara sıra bir şeyler yazmam gereken bir bloğum var artık benim!.. Ama işe güce öyle dalmışım; dağılmışım ve dağılmaya devam ediyorum ki durdurabilene aşk olsun… Kurtulmaya çalıştıkça içine batıyorum sanki… Son dört gün; aylık raporlar, yılsonu raporları, sunumlar, yürütülmeye çalışılan bir projenin detaylarıyla geçti… “Mailboxım’da kırmızı mail görmek istemiyorum” diye haykırmak üzereyim nerdeyse… Tüm bu yoğunluğun ardından en azından bugün güzel bir cumartesi uykusu hayal etmiştim; adet olduğu üzere sabah erken saatte uyanılıp, günlerden cumartesi olduğunun hatırlandığı ve sıcak yatağa yeniden büyük bir keyifle gömüldüğümüz cinsten bir cumartesi sabahı… Ama olmadı maalesef! Yine isteksizce yollara düşüldü ve soğuktan sızlayan bir burunla şirkete varıldı, acil kafein ihtiyacı giderilerek erken saatte kaçma ümidiyle girişilen işler bir türlü bitmedi ve yine akşam edildi… Saat 6 da şirketten çıkarken Zuzu’yu çok özlemiş olduğumu fark ettim ama kendisinin ciddi bir “go etkinliği toplantısı” olması ve benim de enerjimin tükenmeye yakın olması münasebetiyle en kısa yoldan eve dönüş yapıldı… Ama yarından umutluyum; iki çift yeşil göze bakıp her şeyi unutma ve güzel bir film izleme planındayım…

Bu arada noki bana küstü küsecek, kaç zamandır elime alıp bir-iki poz çekmişliğim yok… Masanın üzerinde öyle boynu bükük görünce dayanamayıp aldım elime, ortaya işte bu mum ışığında çekilen çeşm-i bülbül fotoğrafı çıktı…

2008'e Merhaba...

2008-01-01T11:54:00.000-08:00

2007 acı-tatlı anılarla geride kaldı…

Geçen zaman belki bir parça zamanımızdan çaldı, bize ağır gelen yüklerin altında ezildik, narin kelebek kanatlarımız incindi, beklentilerimize cevap bulamadık, hayat adil davranmayıp düşman saflardan sırıttı çaresiz hallerimize, biz de neyle mücadele ettiğimizi bilmeden gözümüz kapalı kılıç savurduk alabildiğine…

Ama tüm sıkıntıların içinde güzellikler de oldu muhakkak; belki de hayatımızdaki eksik parça yerine oturdu, “O” hiç beklemediğimiz bir anda ortaya çıkıp, hayatımızın merkezine yerleşti, “her şeyimiz” oldu, sarıp sarmaladı yüreğimizi, içine aşk tohumları ekti, birlikte büyümelerini izledik en heyecanlı hallerimizle… Daha önce dizginleyemediğimiz ruhumuz, saatlerce bir çift gözün esiri olup kaynağı huzur olan sakin sularda yüzdü, anladık ki hayatta henüz yaşanmamış mutluluklar da var!..

Ve sahne sırasını 2008 aldı…

Sizi bilmem ama dostlarla ve sevgiliyle karşılanan bu yeni yılda, benim ilk repliğim “merhaba” diye haykırmak oldu bizi bekleyen bilinmezliklere… Tüm cömertliğiyle bize kollarını açan, yaşanacak yeni mutlulukları ve güzellikleri kuytularında saklayan 2008’in, bize güzel günler getirmesi, mutluluğumuzu daim etmesi için usulca edilen bir dua kelebeğin kanat çırpışlarına karıştı… Ve kelebek tozları dağıldı etrafa, herkese bulaşsın diye…

2008’de umutlarınızı taze tutup, bol bol gülümsemeniz dileğiyle… Herkesin yeni yılı kutlu olsun…